Seniorenconsult

Er komt een moment dat uw huisdier wat ouder aan het worden is. Dat is een simpel fysiologisch proces waar niet aan te ontkomen valt. Vaak begint dit zonder dat we daar erg in hebben. Of, sterker nog, zonder dat we dat willen zien. We kunnen ons hierbij dan wel afvragen of dat zo eerlijk en ook handig is. Natuurlijk willen we zo lang mogelijk van ons huisdier genieten en ervoor zorgen dat onze dier zelf zo lang mogelijk kan genieten.

Wat zijn de processen? Waar kunnen we rekening mee houden? We willen u graag wijzen op alle mogelijkheden, kleine signalen, op kleine aanpassingen in het dagelijks leven en check ups.

Test:

• Is uw huisdier nog steeds even speels en actief?
• Vindt uw hond het uitlaten nog leuk, of is dit een sleur geworden?
• Heeft uw huisdier nog een gezond gewicht?
• Ziet en hoort uw huisdier nog goed?
• Eet uw huisdier nog goed?

Wanneer een of meerdere antwoorden met ‘nee’ worden ingevuld dan is het raadzaam om met uw hond naar ons seniorconsult te komen.

Ouderdoms-kwalen zijn vaak:

• Minder actief, geen zin meer om te wandelen t.g.v. pijn of hart/long-aandoeningen.
• Afvallen, of juist aankomen in gewicht t.g.v. orgaan-aandoeningen (lever/nierfalen)
• Slecht gehoor of zicht
• Slecht gebit

Op welke leeftijd?

Hond

Het risico op het ontwikkelen van ouderdomsgebreken begint duidelijk toe te nemen vanaf een gemiddelde leeftijd van acht jaar. Dat is de reden dat we honden vanaf die leeftijd als senior bestempelen. Acht jaar is dan ook de leeftijd waarop wij adviseren om te beginnen met preventieve diagnostiek. Dit lijkt wellicht vroeg omdat uw hond nog in de bloei van zijn leven lijkt te zijn.

Kat

Het risico op het ontwikkelen van ouderdomsgebreken begint duidelijk toe te nemen vanaf een gemiddelde leeftijd van tien jaar. Dat is de reden dat we katten vanaf die leeftijd als senior bestempelen. Tien jaar is dan ook de leeftijd waarop wij adviseren om te beginnen met preventieve diagnostiek. Dit lijkt wellicht vroeg omdat uw kat nog in de bloei van zijn leven lijkt te zijn.

In onderstaande tabel kunt u echter zien welke leeftijd uw huisdier in vergelijking met mensenjaren (dit is afhankelijk van het gewicht).

Leuke tip: oudere honden glijden vaak over een gladde vloer weg. Daar zijn nu toegrips voor, er is in Deventer een dierenarts die deze toegrips eenmalig zal aanmeten waarna u ze vervolgens kunt bestellen. Meer informatie vindt u hier.

Dementie is bij de mens een groot probleem en neemt toe naarmate iemand ouder wordt. Door de steeds betere diergeneeskundige zorg neemt de leeftijd van onze huisdieren toe waardoor ook bij bv. honden en katten dementieachtige verschijnselen kunnen verschijnen.

Alzheimer is een vorm van dementie. Er ontstaan veranderingen in de stofwisseling van een bepaalde eiwit (amyloid precursor proteïne) wat kan leiden tot een vergrote productie van beta amyloid. Deze laatste stof heeft een negatieve invloed op de neuronen in de hersenen omdat deze stof de hersenen beschadigd. De beta amyloid hoopt zich op omdat het beter oplosbaar wordt. Mede door deze en andere processen raken zenuwen beschadigd waardoor ze uiteindelijk afsterven. Op het plaatje hiernaast ziet u dat er ‘gaten’ tussen de hersenen vallen dat is waar o.a. de beta amyloid zich ophoopt.

Fysiologisch gezien zijn er wat verschillen tussen de hersenen van mensen en huisdieren, maar de fysiologische- en gedragsmatige veranderingen zijn nagenoeg hetzelfde.

Symptomen van dementie bij honden en katten:

• Veranderingen in het normale sociale verkeer met de eigenaren en/of andere huisdieren, zoals minder/niet meer begroeten; minder spel en minder óf juist meer aandacht vragen.
• Bij honden: het niet meer aangeven dat de hond uitgelaten moet worden.
• Minder reageren op stimuli, zoals geroepen worden door eigenaren.
• Langzaam leren.
• Veranderingen in dag-nachtactiviteit: meer nachtactiviteit (rondlopen, blaffen, miauwen), overdag juist meer slapen.
• Verlies van zindelijkheid door het verlies van controle over lichaamsfuncties.
• Verminderde of veranderde drink- en eetlust.
• Desoriëntatie op bekend terrein, het niet meer kunnen vinden van belangrijke plekken, zoals de voerbak, kattenbak of het “opgesloten raken” in een hoek of achter een bank.
• Staren in de ruimte.
• Ogenschijnlijk doelloos rondlopen in huis of steeds van binnen naar buiten lopen en andersom.
• Plotseling niet meer alleen kunnen zijn overdag en/of ’s nachts.
• Angstig gedrag met soms paniekaanvallen in voor het dier bekende situaties en soms zonder duidelijk aanwijsbare aanleiding/oorzaak.

Behandelingsmogelijkheden

Dementie kan niet worden genezen, maar het proces kan wel vertraagd worden. Helaas is het niet mogelijk om in een levend wezen de ziekte in een vroeg stadium op te sporen waardoor het behandelen in een vroeg stadium lastig wordt, omdat er dan geen tot weinig symptomen worden waargenomen.

Behandeling richt zich vaak op supplementen die de vetstofwisseling in het centraal zenuwstelsel beïnvloeden. Selgian is een medicament die bij oudere honden een verbetering kan opleveren in de geheugenfunctie om een leertaak te leren. Bij katten heeft dit product helaas geen verbetering laten zien.

Het is belangrijk om huisdieren met dementieverschijnselen een regelmatig en vast dagpatroon aan te bieden zodat ze beter kunnen voorspellen wat er gaat gebeuren. Wanneer de hond of kat vaker gedesoriënteerd is, is het beter om de leefruimte te beperken zodat ze beter kunnen inschatten waar ze zijn. Het gebruiken van speeltjes en omgevingsverrijkende spullen zoals snuffelmatten en hersenwerkjes is bijna altijd aan te raden om het dier cognitief te stimuleren.

Blind of slechtziend zijn, brengt nieuwe uitdagingen met zich mee. Dat geldt voor mensen, maar ook voor honden en katten. Hoe ga je als eigenaar van een blinde hond of kat om met die handicap? Welke aanpassingen kun je doen om je hond te helpen zich veilig te voelen?

Het gevoel van veiligheid is een belangrijk aspect van welzijn en als je blind bent.

Dat veiligheidsgevoel kan bedreigd worden wanneer je huisdier zich steeds bezeerd en ongelukken begaat. Hij zal zich dan niet makkelijk meer overal naartoe bewegen. Maar met de juiste oplossingen kan een blinde hond of kat prima functioneren en plezier hebben.

Tips binnenshuis

• Probeer te voorkomen dat meubelstukken steeds op een andere plaats staan. Het is voor je hond of kat noodzakelijk dat hij weet waar hij kan lopen zonder zich steeds te stoten. Meubelstukken zijn voor je hond ook een indicatie waar hij zich bevindt in de kamer.
• Uiteraard is het voor je hond of kat ook prettig als mand/bench, voer en water altijd op dezelfde plaats staan.
• Laat het dier nooit schrikken. Dit werkt namelijk (angst)agressie in de hand. Loop rustig naar hem toe, zeg iets en laat hem eerst aan je hand ruiken. Doe dit ook om het dier wakker te maken. (Let ook vooral op bij kleine kinderen die het dier onverwacht kunnen aaien of knuffelen, zo voorkom je een bijt- en krabincident.)
• Plaats boven en/of onderaan de trap een traphekje.

Recreatie en spel: het belang van de neus!

Ook al kan een dier niets meer zien, een groot deel van hoe ieder dier de wereld in zich opneemt gaat via de neus. Laat je hond dus zijn neus gebruiken en snuffelen tijdens de wandelingen. Als hobby kun je samen gaan speuren of iets met geurdetectie gaan doen.

Bij hersenwerk draait het ook veel om de neus. Je kunt je blinde hond of kat daarom prima bezig houden en uitdagen met hondenpuzzels en zelfgemaakte hersenwerkspelletjes. Let daarbij uiteraard wel op dat het spel niet te veel van het zicht vraagt, want iets met deurtjes of klepjes ziet de hond of katnatuurlijk niet.

Maak eens een ontdekkings-wandeling:  een aanrader voor alle honden, maar ook zeker voor blinde honden! Laat je hond zelf zijn route bepalen. Dit draagt weer extra bij aan het veiligheidsgevoel.

Je kunt voortaan ook de maaltijdbrokjes in het gras gooien in plaats van in de voerbak, zo kan je hond zijn reukvermogen nog beter trainen en gaat hij steeds meer op zijn neus vertrouwen.