Lucky, was even niet zo Lucky..

Lucky, de border collie van 10 jaar was al een aantal dagen niet zo lekker. De baasjes vertrouwden het niet en zijn naar de praktijk gekomen. Bij de eerste algemene screenende bloedonderoeken kwam niet direct iets naar voren waar Lucky zo ziek van zou zijn.

Na uitgebreider bloedonderzoek bleek dat de Lipase-waarde (alvleesklier) sterk verhoogd was. Dit gaf aan dat Lucky een acute ernstige onsteking had aan haar alvleesklier.
Omdat Lucky al een aantal dagen niet goed at en dronk en waterdunne diarree had met uitdrogingsverschijnselen besloten we haar direct aan het infuus te leggen om het lichaam te stabiliseren. Tevens kreeg Lucky medicatie om de ontsteking te doen verminderen.

Enkele dagen later ging het een stuk beter met Lucky, ze at weer goed en had er was ook geen diarree meer. De baasjes waren dolblij dat Lucky weer mee naar huis mocht.
4 Weken later hebben we ter controle nogmaals de Lipase-waarde gemeten, deze was weer netjes binnen normaal-waarde.

  
 

Wat is pancreatitis?
Pancreatitis is een ontsteking van de alvleesklier.
De alvleesklier is een klein orgaan dat in de bocht van de dunne darm ligt, vlakbij de maag. De alvleesklier bestaat uit een klein endocrien gedeelte dat hormonen produceert (zoals insuline) en een groot exocrien gedeelte dat enzymen produceert die in het darmlumen helpen bij de vertering. Wanneer voedsel de dunne darm passeert wordt het pancreassap via een afvoergang afgegeven aan de darminhoud.

Wat is de oorzaak van pancreatitis?
In de meeste gevallen is de oorzaak idiopathisch wat betekent dat de oorzaak onbekend is. Er is sprake van een steriele ontsteking die zichzelf in stand houdt door het vrijkomen van pancreasenzymen welke de pancreas zelf aantasten. Wat de ontsteking in gang heeft gezet is vaak niet duidelijk.

Wat zijn de symptomen van een hond met pancreatitis?
We onderscheiden een acute en een chronische vorm. In ongeveer 2/3 van de gevallen is sprake van een chronische ontsteking.

Honden met pancreatitis hebben vage klachten zoals een slechte eetlust, sloomheid en vermageren. Ook andere klachten zoals braken, diarree, uitdroging, ondertemperatuur, koorts en buikpijn kunnen optreden. Zowel een acute als een chronische pancreatitis kan een mild of een ernstiger verloop hebben. In het algemeen kan gezegd worden dat honden met acute pancreatitis ernstiger ziek zijn dan honden met chronische pancreatitis.

Buikpijn is een bekend verschijnsel bij mensen met pancreatitis. Ook bij honden met pancreatitis is het duidelijk dat ze buikpijn hebben doordat ze een typische bidhouding aannemen. Bij katten is het veel lastiger om erachter te komen of ze buikpijn hebben. Soms is alleen aan de lichaamshouding of de gezichtsuitdrukking te zien dat de kat pijn heeft. Omdat we wel een duidelijke verbetering zien op pijnstillers is het aannemelijk dat ook katten met pancreatitis buikpijn hebben.

Komt het veel voor?
Hoe vaak pancreatitis voorkomt bij de hond is niet bekend maar waarschijnlijk vaker dan vermoed wordt. Dit komt omdat het ziektebeeld zo verschillend kan zijn. Honden kunnen ernstig ziek zijn en er aan sterven maar er zijn ook honden met milde symptomen. Ook is gebleken dat sommige gezonde honden pancreatitis hebben zonder hiervan klachten te vertonen.

 

De eigenaren vertellen...

Op een dag merkten we dat Lucky niet meer zo goed at. Enkele dagen later wou ze ook niet meer mee naar buiten.

Daarom zijn we naar de dierenarts gegaan om Lucky na te laten kijken. Er is onderzoek gedaan en er werd toen weinig gevonden. We hebben afgesproken dat we teug zouden komen met een plasje en voor verder onderzoek.
In de praktijk is toen weer bloed afgenomen en uitgebreider onderzocht, Lucky bleek iets met de Alvleesklier niet in orde te hebben, de waarden waren sterk verhoogd.

Het was dus ernstiger dan we dachten Lucky moest in de praktijk blijven en aan het infuus om te stabiliseren.

We werden goed op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen en hoe het met Lucky ging, zelfs 's avonds werden we gebeld door de dierenarts.

Na 2 dagen werden we gebeld dat Lucky opgehaald kon worden, bij de praktijk aangekomen was Lucky zichtbaar opgeknapt en heel blij om ons te zien.

We kregen medicatie mee en het verzoek om over 4 weken opnieuw bloed te laten prikken. Gelukkig waren de waarden weer helemaal in orde!

Lucky begon ook weer te eten en na een week was Lucky weer volledig de oude.

Als de dierenartsen niet zo alert geweest waren hadden we Lucky misschien niet meer gehad.

We zijn ze dankbaar hiervoor.

 

Met vriendelijke groeten; Fam Bruls