Pas op: Xylitol zit in (bijna) alles

Doorgaans worden succesverhalen gepubliceerd bij "patient van de maand". In dit geval niet.

Het verhaal gaat over Dunya, een verder gezonde rodesian ridgeback van  5 jaar oud. Ze had geen noemenswaardige gezondheidsklachten, hoogstens wat goed behandelbare maagdarmklachten.

Dunya als een vis in het water

Dunya de boswachter

Dunya in rust

De baasjes van Dunya stonden bij ons bekend als alert en betrokken. Als er echt iets aan de hand was met de dieren werden kosten nog moeite gespaard, het waren echter geen mensen die kwamen als er eigenlijk niets aan de hand was. Dat is ook de reden dat ik zelf zo ben geschrokken van het verhaal van Dunya.

Zo had Dunya in oktober een aantal mezenbollen gegeten. Dunya lustte blijkbaar niet alleen het eten uit haar voerbak. Omdat de netjes die rond de mezenbollen zaten vrij klein waren is toen besloten om niet in te grijpen maar tabletten te geven en af te wachten. Dat is verder ook goed afgelopen.

Op een vrijdag rond de middag werden we gebeld dat de baasjes acuut wilden komen met Dunya. Nu willen veel eigenaren waarvan de hond ziek is acuut komen, maar de assistente had goed ingeschat dat dit echt niet kon wachten. Toen ik Dunya zag en onderzocht constateerde ik direkt dat het zeer kritiek was. Dunya had slijmvliezen met een verkeerde kleur, verkeerde in shock en had een gespannen buikpalpatie. De eigenaar meldde dat er eigenlijk niets gebeurd was, het enige dat hij kon noemen is dat ze drie dagen geleden peperkoek had gegeten.

We hebben Dunya direkt aan het infuus gelegd, bloed afgenomen en een röntgenfoto van de buikholte gemaakt. De röntgenfoto was niet afwijkend, uit het bloed kwam echter dat de leverwaarden extreem afwijkend waren. Binnen 40 minuten na binnenkomst stopte Dunya echter met ademen. Reanimeren had geen enkele zin. We moesten haar helaas laten gaan. Het verdriet van de eigenaren was enorm, net als onze machteloosheid.

Een paar dagen later belde de eigenaar. De peperkoek die Dunya enkele dagen eerder had gegeten bevatte de zoetstof xylitol. Hiermee werd duidelijk waaraan Dunya overleden is. Xylitol is zeer giftig voor honden! Het blijkt dat het in zeer veel produkten zit, ook bijvoorbeeld in sate saus (die niet eens suiker vrij is). Het zorgt ervoor dat veel bloedwaarden (glucose en de leverwaarden) ernstig verstoord raken. Indien de vergiftigingsverschijnselen er eenmaal zijn, is er weinig meer tegen te doen.

DUS: als uw hond iets gegeten heeft wat mogelijk xylitol bevat,  zorg er dan voor dat de hond zo snel mogelijk braakt. Neem hiervoor direkt contact op met de praktijk. Wacht niet te lang, anders is het voedsel al door naar de twaalfvingerige darm.

De baasjes van Dunya zijn natuurlijk heel verdrietig over het verlies van hun mooie, trouwe ridgeback. Maar tegelijkertijd willen ze voorkomen dat andere honden hetzelfde overkomt als Dunya. Daarom is Dunya onze patient van de maand.  We krijgen er Dunya misschien niet mee terug, maar door anderen te waarschuwen kunnen we hopelijk voorkomen dat het vaker gebeurt.

Guido van Heeswijk

dierenarts

De eigenaren vertellen:

Op een avond bleek Dunya  een lade te hebben geopend en een complete peperkoek  (ontbijtkoek) te hebben op gegeten.

Bij het zoeken op internet konden we niets vinden waaruit bleek, dat dit als alarmerend moest worden ervaren. Op verschillende sites werd zelfs peperkoek aangeraden bij het eten van scherpe voorwerpen.

De volgende dag was het gedrag van Dunya normaal, afgezien van het feit, dat ze veel dronk.

Wel moest ze vaker overgeven  en had ze last van diarree. Dit vonden we nog niet verontrustend, omdat ze genoeg dronk.

Op de tweede dag  begonnen we ons wat meer zorgen te maken met name, omdat ze meer moest overgeven en het buitensporige drinken. We spraken af, dat de volgende dag er toch een rit naar de dierenarts gemaakt zou worden, om iets tegen het overgeven te halen.

Al deze tijd was Dunya nog alert en was er voor de rest niets aan haar gedrag te merken, dat ze ergens last van had.

’s Morgens  kwam ik thuis van het werk en lag Dunya onder de tafel, naar het leek te slapen.

Dunya was er de hond niet naar om enthousiast naar je toe te komen. Dit deed ze wanneer zij het nodig vond, vandaar dat dit gedrag niet vreemd was.

Ik vond het wel nodig de dierenarts te bellen, om na te vragen of peperkoek gevaarlijk kon zijn voor de hond, maar de assistente zag geen spoed in de situatie.

Gezien de hele peperkoek, die ze had gegeten leek het wel verstandig om toch naar het spreekuur te gaan.

Even later kwam mijn vriendin thuis en bemerkten we, dat Dunya er nogal apathisch bij lag. Toen ik haar aanraakte reageerde ze nauwelijks. Toen sloeg bij ons de paniek toe en hebben we de dierenarts gebeld, dat we met spoed langs wilden komen.

Inmiddels was Dunya totaal slap en reageerde ze nergens meer op. Alles wees er op, dat het niet goed was met haar, maar we hadden nog steeds hoop dat het goed ging komen.

Helaas het zag er niet goed uit en we waren net thuis, toen de telefoon ging en het nieuws kwam, dat Dunya werd gereanimeerd.

Ik begreep, dat ze het niet ging halen en zei tegen dr. Van Heeswijk om te stoppen met reanimeren.

Een intens verdriet en schuldgevoel overviel ons. Waarom hadden we dit niet zien aankomen?

Later die dag bleek uit de bloedwaarden, dat de lever van Dunya er mee gestopt was. In het gesprek, wat ik had met  Guido gaf hij nogmaals aan, dat hij niet dacht, dat de peperkoek de oorzaak kon zijn geweest van alles.

Het bleef echter aan mij knagen en ik ging op zoek naar de verpakking van de peperkoek, om te kijken wat er in had gezeten. Het enigste opmerkelijke vond ik de xylitol en hierop ben ik gaan googelen.  Al snel kwam ik er achter, dat xylitol levensgevaarlijk voor honden is en  op de site van xylitol zelf,  er ook voor gewaarschuwd wordt.

Met deze wetenschap heb ik de dierenartspraktijk terug gebeld en hebben  van Heeswijk en ik alles nogmaals op een rijtje gezet.  

 

Ik hoop,  dat de dood van Dunya er in ieder geval er toe bijdraagt, dat mensen zich nog bewuster worden van het gevaar van xylitol en in de  hoeveelheid producten waar dit in zit. 

 

Inge en Léon