Kruisbandoperatie

Het inscheuren van de voorste kruisband zien we bij twee type honden.
In de eerste plaats bij jonge vaak zware, atletische honden zoals de Rottweiler, Herder, Berner Sennen, Beauçeron etc. en ten tweede zien we ze ook bij de wat oudere honden van elk ras, vaak ook kleinere rassen zoals de Yorkshire Terriër, Maltezer, poedel, etc. .

Deze scheuren ontstaan door overbelasting van de kruisband. Dit gebeurt vaak tijdens een explosieve beweging, zoals jagen achter een vogel of poes, of bij spelen met stokken of een bal. Bij oudere honden echter kan de band scheuren bij dagelijkse bewegingen en dat omdat er slijtage en degeneratie op de band zit.

De band scheurt bij slechts een klein aantal honden direct helemaal. Meestal is er een voorgeschiedenis van kleine scheurtjes die aanleiding geven tot periodes van mank zijn. In de beginfase reageert de hond dan ook nog goed op pijnstillers of ontstekingsremmers en dat zolang de scheurtjes klein zijn.

Als de band echter helemaal scheurt ontlast de patiënt de poot geheel en zullen pijnstillers geen of nauwelijks verbetering veroorzaken. Gedeeltelijke scheuren van de voorste kruisband leiden in onze ervaring steeds tot gehele rupturen. Deze totale scheuren kunnen optreden dagen, weken, maanden, of jaren na het optreden van de eerste partiële scheuren.
Eens de band helemaal gescheurd is wordt de knie instabiel en treedt het schuifladensyndroom op. Hierbij is de knie abnormaal te bewegen. Om dit uit te testen is het meestal nodig om de patiënt te sederen. De knie wordt dan stevig
vastgenomen en onderzocht op het voorwaarts schuiven van het onderbeen ten opzichte van het bovenbeen. Indien dit kan is de schuiflade positief.

De band scheurt bij slechts een klein aantal honden direct helemaal. Meestal is er een voorgeschiedenis van kleine scheurtjes die aanleiding geven tot periodes van mank zijn. In de beginfase reageert de hond dan ook nog goed op pijnstillers of ontstekingsremmers en dat zolang de scheurtjes klein zijn.

Als de band echter helemaal scheurt ontlast de patiënt de poot geheel en zullen pijnstillers geen of nauwelijks verbetering veroorzaken. Gedeeltelijke scheuren van de voorste kruisband leiden in onze ervaring steeds tot gehele rupturen. Deze totale scheuren kunnen optreden dagen, weken, maanden, of jaren na het optreden van de eerste partiële scheuren.
Eens de band helemaal gescheurd is wordt de knie instabiel en treedt het schuifladensyndroom op. Hierbij is de knie abnormaal te bewegen. Om dit uit te testen is het meestal nodig om de patiënt te sederen. De knie wordt dan stevig
vastgenomen en onderzocht op het voorwaarts schuiven van het onderbeen ten opzichte van het bovenbeen. Indien dit kan is de schuiflade positief.

Rupturen van de voorste kruisband worden, zoals reeds aangegeven, best chirurgisch behandeld. Er werden meer dan 100 technieken beschreven voor het herstellen van deze afwijking. Wat daarbij opviel, was dat de resultaten van
de chirurgie slechter werden naarmate de hond meer woog. Er werden bij deze zware honden vaak meniscusscheuren waargenomen; soms maanden na de oorspronkelijke ingreep. 

Drs. Franken opereert zelf met groot succes de kruisbandlaesies

Het herstel na de ingreep moet langzaam gebeuren. Daarom moet de patiënt tot zes weken na de ingreep aan de korte lijn gehouden worden. In huis mag hij echter vrij bewegen. Wandelingen moeten kort zijn. Tien minuten is echt het maximum, al mag dit meermaals per dag.

Na zes weken mag de patiënt meer doen. Maar hem dan loslaten en plots alles laten doen, is te veel van het goede. De knie wordt dan overbelast. Daarom moet de fysieke opbouw langzaam gebeuren; over een periode van één tot twee maanden.
Bij katten worden scheuren van de kruisband vaak gezien In combinatie met een ziekte van de hartspier. Een EKG en echografisch onderzoek is dan ook steeds noodzakelijk voor de anesthesie bij deze dierensoort