Lou en haar losse knieschijf (patella-luxatie)

De hond Lou van familie Janssen sprong op een avond van de bank en kon niet meer op het linker achter pootje lopen. Na consultatie bij ons in de praktijk bleek dat de knieschijf geluxeerd was. Dat wil zeggen dat de knieschijf naast in plaats van bovenop de knie komt te liggen. Lou kon niet meer op het achterpootje lopen. Nadat de knieschijf terug was geplaatst en Lou een injectie had gehad kon hond weer naar huis.

De dag erna echter schoot de knieschijf weer ernaast , blijkbaar waren de kniebanden rond de patella ( knieschijf) zo uitgerekt dat een operatie nodig was.

We hebben dan ook op maandag Lou geopereerd aan de patella luxatie.

Na 3 dagen kwam de hond weer op 4 pootje de praktijk binnen wandelen alsof er niets aan de hand was. Dit herstel ging wel heel snel , normaal duurt dit zeker enkele weken. We zijn dan ook heel blij dat het zo snel en goed afgelopen is.

Een losse knie ( patella luxatie) komt vaker voor bij kleine honden in de eerste 2 levensjaren. De luxatie is meestal bij deze kleine honden naar de mediaal. ( binnenzijde van de knie)

Bij de operatie wordt de kniepees inclusief het bot waar de pees aan vast zit naar buiten en naar beneden verplaatst.

Dierenarts Jos Franken

De altijd speelse Lou!

  

  

Lou heeft gedurende 10 dagen een kraag op gehad om te voorkomen dat ze aan de hechtingen zou gaan likken of bijten.
 

De eigenaar vertelt:

Lou, onze 1 jarige maltipo, sprong op een late avond onbezonnen van de bank om achter haar balletje aan te rennen. Normaal ging dit altijd goed, maar nu gilde ze het uit van de pijn en dook onder de tafel. Omdat ze bleef janken en na inspectie bleek dat ze haar rechterachterpoot niet meer belastte, besloten we na telefonisch overleg met dierenarts Jos Franken, om langs te komen bij de praktijk.

De diagnose was een verschoven knieschijf als gevolg van een opgerekte pees. Met pijnstillers keerden we huiswaarts. Omdat er geen verbetering optrad en Lou op 3 poten ging rondhuppen, zijn we opnieuw ter controle langs geweest. Toen bleek er toch sprake van een afgescheurde pees waardoor de knieschijf steeds van zijn plek schoof en de knie blokkeerde. Een operatie was noodzakelijk om te kunnen herstellen. Dit verklaarde ook waarom Lou soms haar pootje wel kon gebruiken en vervolgens weer niet. Lou was uit haar gewone, vrolijke en actieve doen omdat ze niet snapte dat ze nu een drievoeter was.

Na het weekend hupte ze de praktijk in Sittard binnen in afwachting voor de operatie. ’s Middags kwam het telefoontje van dierenarts Franken dat de operatie geslaagd was en ze later op de dag weer opgehaald mocht worden. Het advies was 2 weken volledige benchrust om te herstellen, gevolgd door een revalidatieperiode van 6 weken. Lou had vooral last van de narcose en de roze ‘lampen’kap. We gingen alleen naar buiten om de behoeften te doen.

Na anderhalve week mochten de hechtnietjes eruit en vanaf dat moment ging het snel met het herstel. Het advies was om langzaam weer te gaan wandelen en dan vooral rechtlijnige bewegingen en vooral springen en onverwachte bewegingen te voorkomen.
Twee weken na de operatie verklaarde Lou zichzelf echter genezen en het leek wel of ze de afgelopen weken versneld wilde inhalen. Wat een uitdaging om haar nu rustig te houden! De baasjes leken wel politieagenten. Het herstel verliep uiteindelijk heel voorspoedig en Lou is gelukkig weer helemaal de oude.

Tijdens de herstelperiode zijn we nog een keer op nacontrole geweest en ook is er telefonisch contact geweest vanuit de praktijk om te vragen hoe het met Lou ging. De zorg en nazorg hebben wij als zeer goed en prettig ervaren.

Al met al een avontuur dat goed afliep en als het baasje met Lou nu langs de praktijk aan de Kluis loopt, denkt Lou dat we weer naar haar grote vriend Jos Franken gaan en loopt al kwispelend naar de deur.

Familie Janssen uit Geleen