Chippie had een steentje...

Chippie is een stoere mannetjescavia van 3 jaar oud. Hij was een paar weken geleden al met zijn baasje op het spreekuur geweest vanwege bloed bij de urine en veel persen. Mijn collega had hem behandeld voor een urineweginfectie (blaasontsteking).  Vorige week was begon hij weer te persen en had bloed bij de urine. Hij was weer op het spreekuur gekomen, na behandeling kwamen de klachten deze keer na een paar dagen weer terug.

Chippie is een stoere mannetjescavia van 3 jaar oud. Hij was een paar weken geleden al met zijn baasje op het spreekuur geweest vanwege bloed bij de urine en veel persen. Mijn collega had hem behandeld voor een urineweginfectie (blaasontsteking).  Vorige week was begon hij weer te persen en had bloed bij de urine. Hij was weer op het spreekuur gekomen, na behandeling kwamen de klachten deze keer na een paar dagen weer terug.

Het baasje van Chippie vroeg wat de mogelijke oorzaak kon zijn van het steeds terugkomen van de blaasontsteking. Bij cavia´s kunnen dat blaasstenen zijn. Deze worden gevormd door een verkeerde calcium-fosfor verhouding in de voeding. Daarnaast is het zo dat de ene cavia natuurlijk gevoeliger is voor de ontwikkeling van zo´n steen dan de andere.

Bij mensen hoor je bijna nooit van blaasstenen. Dat komt omdat de blaas als een trechter alle stenen naar beneden uitspoeld omdat mensen rechtop lopen (Jaja, de mens is een vreemde diersoort). Bij mensen is het juist het nierbekken dat niet naar beneden afvoert, daarom krijgen mensen eerder last van nierstenen.

De gemakkelijkste manier om aan te tonen dat er sprake is van zo'n steen is door middel van een rontgenfoto. In overleg met het baasje hebben we een foto gemaakt en jawel: er zat een "mooie ronde knikker" in de blaas. De enige manier om Chippie te helpen was om hem te opereren en hem vervolgens op een speciaal urinary dieet te zetten.

Het baasje was (en is) erg gemotiveerd en wilde Chippie laten opereren. Het moeilijke voor ons is dat het veel meer "priegel" werk is dan bij een hond, dus eigenlijk moeilijker. Maar voor een operatie van een cavia meer vragen dan voor dezelfde operatie van een hond is ook zowat. Meestal proberen we het schappelijk op te lossen zodat je voor de prijs van een operatie "niet te veel cavia's kan kopen".

Omdat we elke maand tientallen cavia's van 't Kuufke castreren hebben we gelukkig veel ervaring met de narcose bij een cavia. Ervaring met blaassteenoperaties hebben we genoeg bij honden en katten.  Cavia's met blaasstenen worden wel vaker geopereerd maar het is toch zeldzamer.

Chippie werd onder verdoving gebracht, geschoren, gewassen en gedesinfecteerd zoals het hoort. Gelukkig floepten niet gelijk alle darmen er uit en kregen we de blaas er snel uit (omdat we het steentje door de blaaswand goed konden voelen). Er werd een klein sneetje over de blaaswand gemaakt en het steentje floepte er zo uit. Vervolgens werd de blaas gespoeld en toen begon het priegelwerk: het hechten met een draadje waar ik tegenwoordig een leesbril voor nodig heb. Gelukkig ging het goed. De buikwand werd gesloten en een uur later zat Chippie zich al suf af te vragen wat er gebeurd was.

De eigenaar vertelt:

Ik was bij het derde bezoek bang dat ik Chip af zou moeten geven dus ik was blij verrast toen ik hoorde dat hij misschien toch geholpen zou kunnen worden.  Voor mij is mijn cavia net zo belangrijk als een hond voor veel andere mensen is. Ik vond het vreselijk om hem zo te zien lijden vanwege dat persen.
De operatie is nu een paar weken achter de rug. Direkt na thuiskomst ging Chip-the-Man weer eten en deed of er nooit iets gebeurd was. Ik wil hierbij dokter van Heeswijk en de rest van het team van Op de Diek bedanken voor het redden van Chip.

Diederik Stafleu